Przyjrzyjmy się bliżej idei aktywnej, kierowanej przez ucznia, doświadczalnej, otwartej możliwości uczenia się dla dzieci z poważną wieloraką niepełnosprawnością. Dr Lillie Nielsen opracowała podejście do pracy z dziećmi, które nazywa aktywnym uczeniem się. Czas, który spędza z dzieckiem jeden na jeden, nazywa "byciem razem" z dzieckiem. Jej dobór słów mówi wiele; zaczyna od bycia, obserwacji, refleksji. Bierze swoje wskazówki od dziecka.

Uderzyły mnie jej wspomnienia o byciu razem z dzieckiem o imieniu Miranda. O ich pierwszym spotkaniu wspomina: "Niestety, Miranda zupełnie nie reagowała na to, co robiłam". Na szczęście historia nie skończyła się na tym. Dr Nielsen napisała: "Nigdy nie zapomnę mojego drugiego spotkania z Mirandą. Nie była szczęśliwa w moich ramionach. Chciała raczej być w ramionach swojego ojca, słuchając jego głosu. Aby skłonić Mirandę do reagowania na coś innego, poprosiłem ojca, aby był cicho. Następnie umieściłem pod dłonią Mirandy tablicę do rysowania. Prawie natychmiast zareagowała, przesuwając palcami po powierzchni."

Refleksyjne "bycie razem" doprowadziło dr Nielsen do podejrzenia, że Mirandzie brakowało zdolności do skupienia się na więcej niż jednym doświadczeniu w tym samym czasie. Testowanie tej hipotezy potwierdziło jej podejrzenia i pozwoliło tej wnikliwej nauczycielce zaoferować rodzicom solidną radę na temat odpowiednich dla rozwoju Mirandy sposobów na badanie zmysłów i rozkoszowanie się odkrywaniem na własnych warunkach. To jest właśnie Aktywne Uczenie się~ kierowane przez uczącego się, aktywnie prowadzone, doświadczalne, otwarte i osobiście satysfakcjonujące.